برای قضاوت در مورد کیفیت کیف ابزار فیزیکی، می توانید آن را مورد به مورد از چندین بعد اصلی بررسی کنید: مواد، ساخت سازه و لوازم جانبی دقیق. روش های خاص به شرح زیر است:
1. ابتدا مواد پارچه را بررسی کنید تا دوام اولیه آن مشخص شود.
مواد به طور مستقیم طول عمر کیسه ابزار را تعیین می کند. این نکات را می توان به طور شهودی قضاوت کرد:
پارچه بوم/آکسفورد: پارچه را با دست فشار داده و مالش دهید. پس از فشرده شدن نباید تغییر شکل داده یا نرم شود. سطح باید در برابر سایش مقاوم باشد و به راحتی محو نشود. برای بررسی ضخامت، لبه را باز کنید. هرچه پارچه ضخیم تر باشد، ظرفیت باربری آن بهتر است. همچنین ضد آب بودن را بررسی کنید. مقدار کمی آب روی سطح بپاشید. اگر قطرات آب به سرعت بدون نفوذ بیرون بیفتند، فرآیند ضد آب کردن مطابق استاندارد است.
جعبه ابزار سفت و سخت: برای جعبه های پلاستیکی، بررسی کنید که آیا لبه ها صاف و بدون سوراخ هستند. با فشار دادن جعبه نباید به راحتی تغییر شکل دهد. برای جعبه های فلزی، بررسی کنید که آیا رنگ یکنواخت است و آیا نقاط زنگ زدگی در گوشه ها وجود دارد یا خیر. صدای واضح هنگام ضربه زدن روی جعبه نشان دهنده ضخامت کافی است.
2. طرح سازه را برای ارزیابی ظرفیت باربری-و مقاومت تغییر شکل بررسی کنید.
کیسه ابزار واجد شرایط نباید در صورت پر شدن کامل با اجسام سنگین تغییر شکل دهد. روی بررسی این مناطق تمرکز کنید:
ساپورت پایینی: از کف های سخت فقط با ورقه های پلاستیکی نازک خودداری کنید. ته کامپوزیت EVA یا تخته های PP ضخیم را انتخاب کنید. یک کیسه ابزار خوب نباید هنگام پا گذاشتن روی آن تاب خورده یا کنده شود و وقتی با اجسام سنگین بار می شود نباید به شکل U- فرو برود.
مرکز ثقل و حمل: سعی کنید کیف را کاملاً پر از ابزار حمل کنید. یک کیف شانه تک- نباید به سمت جلو متمایل شود و روی شانه آویزان شود و بند های شانه ای کوله پشتی باید فشار را به طور یکنواخت و بدون ایجاد درد شانه توزیع کند.
انعطاف پذیری ساختاری: هنگامی که به طور کامل بارگذاری می شود، پانل های جانبی و محفظه ها نباید آویزان شوند. آنها باید شکل محکم خود را حفظ کنند و ابزارها نباید بی جهت تکان بخورند یا روی هم انباشته شوند.
انعطاف پذیری ساختاری: کیسه ابزار واجد شرایط نباید در هنگام بارگیری کامل با اجسام سنگین فرو بریزد و شکل عمودی خود را حفظ کند و ابزارها نباید بی جهت تکان بخورند یا روی هم انباشته شوند.
3. جزئیات کاردستی را برای قضاوت در مورد نحوه کار و کنترل کیفیت بررسی کنید.
جزئیات به بهترین وجه کیفیت واقعی را منعکس می کنند. به دوخت و نقاط استرس توجه زیادی داشته باشید:
دوخت: نقاط استرس کلیدی مانند پایه دسته ها، اتصالات بند شانه و هر دو انتهای زیپ محفظه اصلی را بررسی کنید. دوخت یا تقویت مثلثی ضروری است. نخ نایلونی با استحکام بالا ترجیح داده می شود، با دوخت یکنواخت و محکم، بدون بخیه رد شده یا نخ شل. تکه های تقویت کننده مناطقی که اغلب خم می شوند دوام را افزایش می دهند.
ساختار ثابت: کیسههای ابزار حرفهای از تقویتکننده متقاطع با پرچهای تقویتکننده داخلی- استفاده میکنند. این طراحی خطر ساییدگی و برآمدگی را کاهش می دهد و طول عمر را افزایش می دهد.
4. سخت افزار را برای ارزیابی پایداری درازمدت بررسی کنید.
سخت افزار بیشترین مشکلات را دارد و نباید از آنها غافل شد:
زیپ: چند بار زیپ را ببندید و ببندید. باید بدون گیر کردن یا صداهای غیرعادی محکم قفل شود. زیپ هایی با مارک های واضح مانند YKK و SBS را در اولویت قرار دهید. زیپ های زیرین در عرض شش ماه مستعد شکستگی و زنگ زدگی هستند.
اتصال دهندهها: برای حلقههای D{0}}، سگکهای تنظیمکننده و سگکهای گیرهدار، مواد آلیاژی ضخیم را در اولویت قرار دهید و از آبکاری نازک آهن خودداری کنید. آهن نازک پس از استفاده طولانی مدت مستعد سفید شدن و ترک خوردن است و در محیط های مرطوب سریعتر زنگ می زند.
